Personal training en Groepsfitness

Fitness

Train op jouw manier in een groep of met persoonlijke training op maat

Waarom is fitness en fit zijn belangrijk?

Het behoud van een goed niveau van lichamelijke conditie is iets waar de meeste mensen naar streven. Het kan moeilijk zijn om te bepalen wat een goede lichamelijke conditie inhoudt.

Fit zijn gaat verder dan het snel kunnen lopen of zware gewichten opheffen. Of iemand fysiek fit is zien we aan een combinatie van;

  • Cardiorespiratoire fitness
  • Spierkracht
  • Spier uithoudingsvermogen
  • Lichaamsamenstelling
  • flexibiliteit

Bij Triple Fit Plus helpen we je graag met het vinden van de training die bij jou past.

Korte feiten over fitness:

  • Door lichamelijk in een goede conditie te zijn kun je sommige ziekten voorkomen.
  • Met lichaamsbeweging kan de lichaamssamenstelling veranderen zonder dat je gewicht verandert.
  • De harten van atleten tonen verschillende veranderingen die afhankelijk zijn van hun gekozen sport. Spierkracht stijgt door spierhypertrofie en neurale veranderingen.
  • Stretchen om je flexibiliteit te verhogen kan medische klachten voorkomen.

Hoe weet je of iemand fysiek fit is?

Het fysiek passend hangt af van hoe goed iemand voldoet aan elk van de componenten om gezond te zijn.

Wat betreft fitness, omvatten deze componenten cardiorespiratory fitness, spierkracht, spieruithouding, lichaamsamenstelling en flexibiliteit. Zo kun je testen of iemand fysiek fit is door te bepalen hoe goed ze presteren in elk onderdeel. Hier zullen we ze allemaal individueel bekijken.

Cardiorespiratoire fitness

Cardiorespiratoire duurzaamheid geeft aan hoe goed ons lichaam tijdens de lichamelijke activiteit brandstof kan leveren via de bloedsomloop- en ademhalingsstelsels. Activiteiten die de cardiorespiratoire uithoudingsvermogen verbeteren, zijn die die een verhoogde hartslag gedurende een langere periode veroorzaken.

Deze activiteiten omvatten:

  • zwemmen
  • snel lopen
  • jogging
  • wielersport

Mensen die regelmatig aan deze activiteiten deelnemen, hebben meer kans om fysiek fit te worden in termen van cardiorespiratoire uithoudingsvermogen. Het is belangrijk om deze activiteiten langzaam te beginnen en geleidelijk de intensiteit te verhogen.

Uitoefenen van deze bezigheden verhoogt de cardiorespiratoire duurzaamheid op een aantal manieren. De hartspier wordt versterkt, zodat het meer bloed per hartslag kan pompen.Tegelijkertijd groeien extra kleine bloedvaten in het spierweefsel, zodat bloed op efficiënte wijze aan werkspieren kan worden geleverd wanneer nodig.

Hoe werkt het?

Het hart verandert en verbetert de efficiëntie na aanhoudende training. Recent onderzoek toont echter aan dat verschillende soorten activiteiten het hart op subtiel verschillende manieren veranderen.

Alle soorten lichaamsbewegingen verhogen de totale grootte van het hart, maar er zijn significante verschillen tussen uithoudingsatleten, zoals roeiers en sterkte atleten, zoals voetballers. De harten van de atletische atleten laten zich uitstrekken naar links en rechts ventricles, terwijl sterkte atleten verdikking van hun hartmuur laten zien, met name de linker ventrikel.

Terwijl het hart steeds versterkt wordt, verandert het ademhalingstelsel niet in dezelfde mate. De longfunctie verandert niet drastisch, maar zuurstof wordt door de longen effectiever ingezet.

Over het algemeen stimuleert de oefening het lichaam efficiënter te worden om zuurstof op te nemen, te verdelen en te gebruiken. Deze verbetering verhoogt mettertijd het uithoudingsvermogen en de algemene gezondheid.

Het American College of Sports Medicine adviseert aerobische oefening 3-5 tot 6 keer per week gedurende 30-60 minuten, met een intensiteit die de hartslag bij 65-85 procent van de maximale hartslag houdt.

Gezondheidsvoordelen van cardiorespiratoire fitness

Cardiorespiratory fitness helpt het risico te verminderen om de volgende condities te krijgen:

  • Hartziekte
  • Longkanker
  • Type 2 diabetes
  • Beroerte

Spierkracht

Het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services definieert spierkracht als “het vermogen van spieren om kracht uit te oefenen tijdens een activiteit.”

Er zijn een aantal manieren om spierkracht te meten. Over het algemeen is heffen of duwen van een bepaald gewicht in een voorgeschreven positie en vergelijken van de resultaten tegen een bepaalde populatie de beste manier.

Gewoonlijk wordt een spier sterker naarmate deze op regelmatige basis werkt. Er zijn verschillende manieren om je spieren door middel van intensieve activiteit te verbeteren, maar alles wat een spier laat werken tot het moe is, zal de spierkracht mettertijd verhogen.

train je spieren op kracht

Hoe verandert de spierstructuur met oefening?

Spieren bestaan uit langwerpige spiercellen. Elke spiercel bevat eiwitten – actine en myosine – die kunnen samentrekken en de spier zijn kracht geven. Deze vezels trekken samen, en produceren de zogenaamde power stroke. De totale kracht hangt af van het aantal van deze eenheden die dit gezamenlijk doen.

Om spieren te bouwen, moet aan de volgende criteria worden voldaan:

Spieren worden regelmatig gebruikt / getraind
Het eiwit gehalte in de voeding van de persoon is hoog
Het exacte mechanisme van spieropbouw is nog niet helemaal duidelijk, maar de algemene principes zijn bekend. Training zorgt ervoor dat de spiercellen uitbreiden en er een toename van actine- en myosineproductie is.

Ook in ongetrainde spieren hebben vezels de neiging om niet allen tegelijkertijd manier te vuren – met andere woorden, ze leveren niet tegelijkertijd energie . Naarmate ze worden getraind, leren ze samen te werken als één, waardoor de maximale vermogen wordt verhoogd.

Normaal gesproken voorkomt het lichaam dat de spieren zichzelf overmatig oefenen en gewond raken. Naarmate de spier wordt getraind, begint het lichaam de spieren te activeren. Meer energie wordt geactiveerd. Meer kracht mag worden uitgeoefend.

Spier- uithoudingsvermogen

Fitness kan spiervermogen omvatten, wat het vermogen van een spier is om kracht voort te zetten zonder moeite te doen. Zoals hierboven vermeld, bouwt krachttraining grotere spieren. Uithoudingsvermogen  trainen produceert daarentegen niet noodzakelijkerwijs spieren van een grotere omvang.

Dit komt doordat het lichaam meer op het hart- en vaatstelsel richt, waardoor de spieren het geoxydeerde bloed krijgen die ze nodig hebben om te blijven functioneren. Een andere belangrijke verandering in spieren die specifiek zijn getraind voor uithoudingsvermogen betreft de verschillende soorten spierweefsel – spieren die snel samentrekken en spieren die langzaam samentrekken:

Snelle spiervezels – snelle samentrekking, maar rakensnel moe. Ze gebruiken veel energie en zijn nuttig voor sprints. Ze zijn wit van kleur omdat ze geen bloed nodig hebben om te functioneren.

Langzame spiervezels – het beste voor duurzaamheid, ze kunnen taken uitvoeren zonder moe te worden. Ze worden gevonden in kernspieren. Deze vezels zijn rood, omdat ze voorzien zijn van een hoog zuurstofgehalte en bevatten vooraden myoglobine.

Verschillende oefeningen bevorderen snelle spiervezels, trage spiervezels of beide. Een sprinter heeft relatief meer snelle spiervezels, terwijl een langeafstandsloper meer trage spiervezels zal hebben.

Lichaamssamenstelling

Lichaamsamenstelling meet de relatieve hoeveelheden spier, bot, water en vet. Een individu kan potentieel hetzelfde gewicht behouden, maar  de verhouding radicaal veranderen van iedere component die samen het lichaam vormen.

Bijvoorbeeld, mensen met een hoge spiermassa en laag vetpercentage verhouding wegen meer dan die met dezelfde hoogte en taille omtrek die minder spieren hebben. Spier weegt meer dan vet.

Alles hangt af van de activiteit waarvoor het individu traint.

De volgende metingen van het lichaamsvetgehalte werden genomen van sportlui op hoog niveau en vrouwen van verschillende disciplines:

  • Basketbal – mannen 9 procent en vrouwen 13 procent
  • Langlaufen – mannen 5 procent en vrouwen 11 procent
  • Golf – mannen 13 procent en vrouwen 16 procent
  • Kajakken / Kanoën – mannen 13 procent en vrouwen 22 procent
  • Zwemmen – mannen 12 procent en vrouwen 19 procent
  • 100, 200 en 400 meter racers – mannen 6,5 procent en vrouwen 14 procent
  • Boksen – mannen 7 procent
  • Worstelen – mannen 8 procent

Hoe wordt de lichaams samenstelling berekend?

Het caculeren van de lichaamsamenstelling kan nauwkeurig zijn. Er zijn een aantal nauwkeurige methoden, dit is slechts een:

Ten eerste wordt het gewicht gemeten op standaardschalen. Vervolgens wordt het volume gemeten door het individu in water te dompelen en de verplaatsing te meten.

De verhoudingen van water, eiwitten en mineralen in het lichaam kunnen worden vastgesteld door middel van verschillende chemische en radiometrische tests. De dichtheden van water, vet, eiwit en minerale worden gemeten of geschat.

De getallen worden dan in de volgende vergelijking ingevoerd:

1 / Db = w / Dw + f / Df + p / Dp + m / Dm
Waar: Db = totale lichaamsdichtheid, w = het aandeel van het water, f = het aandeel van het vet, p = het aandeel van het eiwit, m = het aandeel van het mineraal, Dw = waterdichtheid, Df = vetdichtheid, Dp = dichtheid van eiwit, Dm = dichtheid van mineraal.

Andere methoden omvatten dubbele energie röntgenabsorptiometrie, luchtverplaatsingsplethysmografie, bioelectrische impedantie analyse, totale lichaamsbeeldvorming (MRI en CT) en echografie.